25 jaar Crazy Copy Center
Artikel gepubliceerd op 15 mei 2020 om 14:30
De eerste locatie van CCC, achter de Resto, naast het BSG-lokaal.    
© Crazy Copy Center

Door Lara Decrae

Als corona geen roet in het eten was komen strooien, zou het Crazy Copy Center vandaag een groot feest geven voor haar 25-jarig bestaan. Wat is het vreemdste dat ze ooit al hebben afgedrukt? Wat is het vreemdste object dat een klant eens is vergeten? En waar zijn in godsnaam de blote vrouwen op de fiets naartoe? Hieronder leest u alles wat u (niet) wilde weten over het CCC.

25 jaar geleden opende het Crazy Copy Center voor het eerst haar deuren. Ze trokken toen in aan de achterkant van de Resto, naast het BSG-lokaal (zie foto bovenaan). Pas later verhuisden ze naar de huidige locatie in gebouw E. De Moeial sprak met mede-oprichter en huidig zaakvoerder Wouter Walgraeve.

Vanwaar de naam ‘Crazy Copy Center’?

“Die naam is geen toeval en de afkorting ook niet. Het is overgenomen van de Cellules Communistes Combattantes, een zeer omstreden terroristische beweging uit de jaren ’80. De leider van die beweging was Pierre Carette, een linkse drukker die prints leverde aan linkse organisaties in het Brusselse. Een apart figuur, want zijn vader en broer zaten bij extreemrechts en hij was dus het tegenovergestelde. Hij stagede toen aanslagen, en dat vond ik eigenlijk wel een heel grappig en absurd Belgisch verhaal. Een andere reden om onze naam met een C te laten beginnen was om vooraan in de telefoonboeken terecht te komen.”

"Als de muziek voor mij te plat is, zet ik wel iets harders op om het werkritme erin te houden."

Wouter Walgraeve

Discodrukkerij

Wie kiest er de muziek?

“Vroeger deed ik dat zelf, maar ik heb nogal een harde muzieksmaak. Nu laat ik het vooral aan de jobstudenten over. Sommigen gaan daar volledig in op, andere hebben daar geen kaas van gegeten en die laten mij dan weer doen. Als het voor mij te plat is, zet ik wel iets harders op om het werkritme erin te houden.”

Wat was voor jou het meest legendarische VUB-moment?

“Er was eens een fanfare met ganzen op de VUB en dat vond ik hilarisch. Ook legendarisch waren de betogingen tegen de verhoging van het inschrijvingsgeld onder minister Coens (in het academiejaar 1990-1991, n.v.d.r.). Toen merkte ik echt een grote solidariteit onder studenten op. Er is toen heel zwaar gevochten met de rijkswacht. Toen was ik nog reporter voor de Moeial. Tijdens een betoging heb ik nog slaag gekregen met een walkie talkie. Die solidariteit en eensgezindheid komt nu met COVID ook terug naar boven. De mensen zijn hier heel begripvol voor elkaar.”

Wat is het vreemdste object dat al bij jullie in de winkel vergeten is?

“Een motorhelm! Hoe kan je dat nu vergeten? Jaarlijks worden er ook tweehonderd USB-sticks vergeten. Die houden we een jaar bij en daarna doneren we ze aan een basisschool in Jette.”

Wat is het vreemdste dat jullie al afgedrukt hebben?

(lacht) “Ga ik het zeggen? Ja, ik ga het vertellen. Een van onze jobstudenten wou een kalender laten printen waar ze dan zelf naakt op stond voor op het bureau van haar vriend. Die werkte voor Brailleliga (vzw) en zijn collega’s waren allemaal blind, dus hij zou de enige zijn die de kalender kon zien.”


© Crazy Copy Center

Waar zijn de blote vrouwen op de fiets naartoe?

“Ah, mooie vraag! Ze zijn nog altijd in mijn gedachten… Ze zijn verkocht geweest voor het goede doel. Het waren werken van Marc Goldchstein, een professor aan de VUB die ook fotograaf was voor onder andere P-Magazine. Die was naar Burning Man gegaan en had een tentoonstelling gehouden in het Kultuurkaffee en toen heb ik die overgekocht.”

Wat zijn jullie beu om te herhalen voor studenten?

“Awel ja, dat ze moeten printen vanuit PDF en niet vanop het internet. Dat blijven we maar herhalen… We vragen eigenlijk al lang aan de universiteit dat ze dit uitleggen aan nieuwe studenten, zodat ze de basiskennis hebben om een taak op te maken en te printen. Op Word en PowerPoint kan altijd nog iets verspringen en dat is spijtig als je vijf jaar aan je doctoraat hebt gewerkt.”

Kan je meer vertellen over de inrichting en decor?

“De inrichting van de vorige locatie was een beetje discotheek-achtig. Vroeger organiseerde ik busreizen naar raves in het buitenland en hield ook feestjes in Brussel. Van die reizen en feestjes had ik decor op overschot en daar kleedde ik dan de winkel mee aan. Dat ging van discoballen over Dash-dozen tot aliens. De huidige locatie vonden we initieel iets te saai, dus hebben we gekozen voor een masterpiece van graffiti-artiest Steve Locatelli."

Heb je nog tips voor jonge ondernemers?

“Punt één: zorg dat je een originele naam hebt voor je zaak! En zorg dat je leert uit de fouten van anderen. Ik ging als student zelf veel naar copycenters en heb het dan proberen beter te doen. Je moet ook inspelen op je doelgroep en  niet bang zijn om je mening te zeggen. Zelfs naar de klant toe, op een beleefde manier. Je mag je gewoon niet laten kleineren. Ook altijd blijven inspelen op de noden van de klanten naar de toekomst toe. Sinds de lockdown ben ik al goed aan het nadenken over oplossingen voor de toekomst van CCC. Je moet altijd vooruitdenken, zorgen dat je niet te veel gaat leasen en je vaste kosten niet te hoog zijn, zodat je moeilijke situaties kan opvangen.”