De Recykrant
Artikel gepubliceerd op 22 november 2018 om 12:30
Olivier Dieleman poseert met pornoster Sasha Grey en de Moeial van november 2010    
© Archief de Moeial

Moeial in Lalaland
Door Wietse Vergauwe
De Moeial is sinds 1983 niet alleen een gratis en onbetaalbaar tijdschrift, waarvan u het privilege heeft het op iedere hoek van de campus te vinden, het is ook een tijdschrift met een niet onbesproken reputatie als klokkenluider. In de rubriek ‘De Recykrant’ duiken we in het verleden en blikken we terug op controversiële, spraakmakende, bizarre of grappige artikels die het archief van de Moeial eindeloos rijk is.

De novembereditie van de Moeial uit 2010 was er een zoals alle andere. Afgezien van één artikel dan, want daar stond godbetert een pornorecensie in! Het paginalange artikel ging over de pornofilm Malice in Lalaland (2010). Compleet voorzien van een grondige filmkritische analyse met onderaan een blinkende foto van de recensent samen met hoofdactrice Sasha Grey. Hoewel we toen al moderne en vrijdenkende mensen waren, zijn de vragen die dit artikel kan oproepen vandaag misschien minder makkelijk te negeren. Want hoe goed of hoe slecht is deze film nu echt? En vooral, wat vindt het vrouwelijke publiek van Malice in Lalaland?

Dat onze snoodaard uit 2010 laaiend enthousiast was over Malice in Lalaland staat als een paal boven water. Toch was er enige ruimte voor kritiek: de film bevat met slechts twee scènes minder animatie dan het promotiefilmpje aanvankelijk deed uitschijnen. Verder laat de recensent zich positief uit over zowel het plot, dat een “surrealistische verhaallijn” volgt, en de 35mm-film beeldkwaliteit die “wel heel aangenaam” is. Het artikel bood op zijn zachtst gezegd een unieke inkijk op de film, die aantoonde hoe het door een Belg geregisseerde Malice in Lalaland zich onderscheidt van de talloze laagdrempelige en gratuite pornofilmpjes op het internet. Zo merkte de auteur op hoe de film opmerkelijke referenties bevat naar cultfilms als Donnie Darko (2001) en Fear and Loathing in Las Vegas (1998). Daarnaast zorgde de producer van de film voor een ijzersterke casting met onder andere Sasha Grey, bekend van pornofilms die het waarschijnlijk vooral van hun vaak hilarische titels moeten hebben zoals Face Invaders 4 (2009) en Sasha Grey’s Anatomy (2008). Samen met haar mannelijke tegenspelers Keni Styles en Ron “the Hedgehog” Jeremy, zorgde Grey voor een film met seksscènes die “variëren van kinky latex naar stripacts tot threesomes” wat volgens de schrijver een goede balans geeft tussen “hard en soft”, waarna de recensent zijn kans schoon ziet en de voorzet binnenkopt met: “al zou je toch over hard kunnen spreken.” (lachband)

Omdat de journalistieke deontologie vraagt om toch zeker meer dan één bron te raadplegen, halen we er ook even andere recensies van de film bij. De site bigshinyrobot.com, die zichzelf omschrijft als “your independent source for nerd news and reviews”, geeft de pornofilm een sterke vier en een halve ster op vijf. De recensies voor Malice in Lalaland komen niet alleen van een enthousiaste mannelijke kant. Woman Tribune, een site “where women go for the latest trending news, lifestyle tips, the best in entertainment, and so much more”, zorgde voor een frisse en ontnuchterende vrouwelijke kijk op de pornofilm. Volgens recensente Vanwert is Malice in Lalaland niet opwindend genoeg, teleurstellend en heeft het niet voldoende zijn best gedaan om een geslaagde volwassen versie van Alice in Wonderland te leveren. Het vrouwelijke publiek bleef tijdens Malice in Lalaland volgens Vanwert dus wat op haar honger zitten.

Het artikel uit 2010 werd waarschijnlijk deels als gimmick gepubliceerd. Waarbij de schrijver veel meer interessante dingen kon vertellen over een pornofilm dan David Attenborough dat kan over de dieren in de Pampa-vlakte. Toch bevat het artikel een harde waarheid, die boven komt drijven wanneer je er de recensie van Woman Tribune naast legt: het pornogenre is vooral gericht naar een mannelijk publiek, en wat vrouwen zoeken in een pornofilm dreigt nogal snel op de tweede plaats te komen. Meer gelijkheid in pornofilms dus! Wat we verder wel alleen maar kunnen toejuichen in het genre is de opmerkelijke inventiviteit als het op titels aankomt, zo bewijzen kleppers als: King Cobra, The Da Vinci Load of het prachtige Game of Bones, Winter is Cumming.

De originele recensie uit 2010 vind je hier