THEO FRANCKEN: opinie van de VUB-politicus
Artikel gepubliceerd op 10 mei 2017 om 10:25
De lezing van Theo Francken die op 2 mei zou plaatsvinden op de VUB werd na aanhoudende protesten afgelast    
© Katrijn Devlaminck

Op dinsdag 2 mei werd de toegang van de lezing van Staatssecretaris Theo Francken op de VUB geblokkeerd door extreem-linkse militanten, die het niet eens waren met zijn beleid. Uiteindelijk werd het evenement afgelast met de nodige commotie nadien. Twee VUB-studenten, Jade Stas (Jong N-VA) en Iman Ben Madhkour (Comac), geven hun visie op de gebeurtenissen.

Voor een open wereld

Door Jade Stas (Jong N-VA)

Het denken mag zich nooit onderwerpen, noch aan een dogma, noch aan een partij, noch aan een hartstocht, noch aan een belang, noch aan een vooroordeel, noch aan om het even wat, maar uitsluitend aan de feiten zelf, want zich onderwerpen betekent het einde van alle denken.

Voor mij, als VUB’er, waar bovenstaand citaat als basis dient, voelde het dinsdag aan alsof er een stukje vrij onderzoek verloren ging. Mezelf is gevraagd een artikel te schrijven omdat ik lid ben van Jong-NVA, maar ik wil benadrukken dat, ongeacht van welke partij ik ook lid ben, welke gastspreker er ook zou komen spreken, ik het gedrag van dinsdag gewoonweg onaanvaardbaar vind. Daarom spreek ik liever als VUB’er. Studenten, zowel links, centrum als rechts niet binnenlaten om te luisteren naar hoe een beleid in elkaar zit en waar een beleid naartoe wil is onrespectvol, ondemocratisch en egoïstisch.

"No border, no nation" was één van de leuzen waar de ruim honderd geïnteresseerde VUB'ers op getrakteerd werden door de betogers. Oh, ironie. "No border", maar de deuren van de aula bleven vergrendeld. Niet enkel een border voor de vele studenten die naar de uiteenzetting van de staatssecretaris kwamen luisteren, maar vooral een border voor de vrije meningsuiting.

De vele studenten, waaronder mezelf, die tevergeefs op de betogers probeerden in te praten kregen steeds hetzelfde antwoord: ‘Wie het beleid van Theo Francken wil leren kennen, moet maar naar het nieuws kijken of de krant lezen’. Een kans om ongefilterde, ongecensureerde informatie te verkrijgen van de man zelf was blijkbaar niet genoeg om hen te overtuigen.

"Oh, ironie. 'No border', maar de deuren van de aula bleven vergrendeld"

Jade Stas (Jong N-VA)

Natuurlijk begrijp ik dat niet iedereen het eens kan zijn met Staatssecretaris Francken, maar dit was de perfecte gelegenheid om in dialoog te gaan, om vragen te stellen. Ik heb reeds een lezing van Staatssecretaris Francken bijgewoond en ik kan verzekeren dat hij genoeg tijd neemt om vragen te beantwoorden. Dat een groep extreem-linksen de boel komt saboteren vind ik erg voor de kritische student die kwam luisteren, met vragen in het achterhoofd. Vragen die onbeantwoord zullen blijven.

Aan zij die dinsdag stonden te protesteren vraag ik: Waar staan jullie voor? Wat willen jullie bereiken? Een wereld waar geweld en vandalisme als legitiem wordt gezien? Waar de sterkste zijn wil oplegt en elke andere mening onderdrukt wordt. Mijn wereld ziet er anders uit. Een open wereld waar iedere mening kansen krijgt en gehoord wordt. Een wereld waar woord en tegenwoord evident zijn.

Over de hypocrisie van Francken en een andere kijk op de actie aan de VUB

Door Iman Ben Madhkour (Comac)

Ik heb veel bewogen reacties gezien op wat er gebeurd is aan de VUB. Ik heb veel verwarring en foute informatie zien circuleren. Ik heb een Staatssecretaris gezien die ervan profiteerde om zich voor te stellen als het slachtoffer van censuur en her en der "extreemlinks" aanviel op sociale media. Daarom leek het me nodig om hier op terug te komen en een aantal puntjes op de i te zetten.

Welk democratisch debat ?

Theo Francken is op tournee. Na een bezoek aan de KULeuven en de UGent was het de beurt aan de VUB. Francken bezoekt de universiteiten om daar zijn omstreden beleid eenzijdig toe te lichten. Journaliste Saskia Van Nieuwenhove, getuigde bijvoorbeeld hoe er aan de UGent met lijsten werd gewerkt, waardoor journalisten en kritische stemmen niet naar binnen mochten. Dat konden we niet in zijn tweet lezen na de actie. Erop reageren ging ook al niet, aangezien Francken ook op Twitter elke kritische stem blokkeert en geen tegenspraak duldt.

Daarom hebben wij met Comac en andere organisaties een alternatief debat georganiseerd, om organisaties uit het middenveld die dagelijks bezig zijn met vluchtelingen en mensenrechten aan het woord te laten. Wij hebben het debat willen aangaan. Wij hebben Francken zelfs uitgenodigd, maar nooit antwoord gekregen. Is dat de visie van Theo Francken op een democratisch debat?

De (anti-)democratische visie van N-VA

Francken mag dan wel “democratie anno 2017” tweeten, de democratie geldt voor hem enkel wanneer hij aan het woord is. Hij past de democratie zelf niet consequent toe, enkel als het hem goed uitkomt dan zet hij ze naar zijn hand.

In 2012 schreef de super-democratische Staatssecretaris Theo Francken in zijn boek het volgende: “We hebben krachtdadige politici nodig die het dictaat van [...] tientallen ngo's en vzw'tjes durven te trotseren”. De boodschap is duidelijk: politici moeten de kritische stem uit het middenveld de mond snoeren. Welke visie op democratie schuilt er achter de mening van N-VA dat het middenveld enkel het recht heeft om te zwijgen en gehoorzamen?

Verontwaardiging over Francken is terecht

De mensen hebben gelijk kwaad te zijn op een Staatssecretaris die het niet kon laten om Artsen Zonder Grenzen te beschuldigen van "mensensmokkel" omdat ze bootvluchtelingen redden die hun leven wagen op de Middellandse Zee. De mensen hebben gelijk kwaad te zijn op een Staatssecretaris die een illegaal akkoord met Turkije verdedigt om vluchtelingen tegen te houden aan de grens. De mensen hebben gelijk kwaad te zijn op een Staatssecretaris die met zijn partij wansmakelijke voorstellen opstapelt zoals de Vreemdelingenwet of de vreemdelingentaks, met als doel onze samenleving te verdelen in eerste- en tweederangsburgers.

"Francken mag dan wel 'democratie anno 2017' tweeten, de democratie geldt voor hem enkel wanneer hij aan het woord is"

Iman Ben Madhkour (Comac)

De democratie verdedigen gebeurt door zich te verzetten tegen Francken

Overal waar Francken komt, komen mensen in actie en maar goed ook. Het is natuurlijk voor discussie vatbaar hoe we ons het best verzetten tegen de antidemocratische politiek van Francken. Ik kan zeggen dat ik mij niet helemaal kan terugvinden in de manier waarop de actie is gevoerd op de VUB. We zien namelijk dat Francken dit gebruikt om de samenleving nog meer te polariseren en zich voor te doen als het slachtoffer. Hoe dan ook, laten we ons niet vergissen over de grond van de zaak: zij die de democratie vandaag bedreigen zijn niet zij die een actie hebben gevoerd, maar weldegelijk Francken en co zélf.

Onze visie op de democratie is een eerlijk debat, boven eenzijdige propaganda. Te meer dat Francken meer dan wie ook elke dag oproept tot censuur en de rode loper uitgerold krijgt om met zijn propaganda uit te pakken in de media. Onze democratie moet een samenleving zijn waar iedereen gelijk kan zijn, ongeacht je afkomst, religie of cultuur. Democratie is niet relatief, maar democratie is een fundament. Pas het dan ook consequent toe. Zich verzetten tegen Theo Francken is vandaag de kant van de democratie kiezen.