Brussel, c’est quoi?
Artikel gepubliceerd op 18 oktober 2016 om 18:02

© www.natureandmore.com

Studenten die naar het buitenland trekken krijgen vroeg of laat onvermijdelijk de vraag vanwaar ze precies komen op deze aardkloot. Lieselot Deprins, momenteel op Erasmus in Bologna, Italië, beantwoordt deze vraag steevast met 'Brussel, België'. Wie onze hoofdstad al kent, reageert hierop meestal niet zo positief.  

Lieselot Deprins: 

Dove vieni?" (vanwaar kom je?, nvdr) Een vraag die ik meerdere keren heb gehoord gedurende de afgelopen maanden. Of mensen oprecht geïnteresseerd zijn van waar je komt? Dat maakt niet echt uit.  

Vol overtuiging en met een veel te grote glimlach raak je – zeer ongepast – de arm van de vragende partij aan, en zeg je: "Brussel, België". Ah, België. Land van bier, wafels en chocolade. 

België is geen onbekende, maar was Antwerpen niet de hoofdstad van België? Ligt Brussel niet in het Duitstalige gedeelte van ons klein landje? Verbazend is dat niet alleen jongeren, maar ook volwassenen een zeer vertekend beeld hebben van onze hoofdstad, die nota bene de hoofdstad van Europa is.

Ah, België. Land van het bier, wafels en chocolade.

Terreur en Trump 

Tussen Molenbeek, dat volgens zowel de internationale als nationale pers ‘de broeihaard van terreur’ is, en Donald Trump die onze stad ‘a hell hole’ noemt, kan men niet anders dan concluderen dat we op vlak van marketing toch nog veel te leren hebben. Je kan het natuurlijk op onze verlegen kant steken, op het feit dat we bekend staan liever te sterven van de dorst dan dat iemand een nieuwe fles cola moet opendoen, maar toch schort er iets. De meeste buitenlanders hebben geen positief beeld van Brussel, ze hebben vaak zelfs geen enkel beeld.  

Dan dient zich de vraag: hoe verwacht je dat buitenlanders chaud worden voor onze hoofdstad als de meeste Belgen het niet eens zijn?  

De slogan van Geert ‘Sprout to be Brussels’ Potargent is een zeer goed initiatief, maar het gaat de gemiddelde Belg zijn mening over Brussel niet doen veranderen, die op zijn beurt dan weer door mond-tot-mond reclame onze hoofdstad moet gaan ophemelen bij de buitenlanders.  

Het zijn de niet zo geforceerde dingen zoals de film Black van Adil El Arbi & Bilall Fallah, die massaal Belgen naar de cinemazalen lokte, waaruit mijn niet-Brussel-liefhebbende vrienden vaststelden dat het Brussels landschap nog niet half zo lelijk was als ze dachten.  

De meeste buitenlanders hebben geen positief beeld van Brussel, ze hebben vaak zelfs geen enkel beeld.

Door hippe kledingmerken zoals ‘Ket. Official’, van een ontwerpersduo uit Vilvoorde, is ook de Brusselse taal ongedwongen nog cooler geworden, en worden truitjes met slogans als ‘ptn fieu’ gedragen door mensen die zelfs niets met Brussel hebben. 

Brussels lof 

Terug naar het originele vraagstuk. Waarom wordt Brussel de ‘Forrest Gump’ hoofdstad van Europa genoemd? De weinige Belgen die ik tegenkom spreken dan ook vol trots over Leuven, Antwerpen of Gent, maar zelden krijgt Brussel diezelfde waardering. Hoe kan een hoofdstad zo onbemind zijn door haar eigen volk en continentgenoten? Is dan echt niets positief te zeggen over onze stad? 

Het antwoord ligt in de Italiaanse supermarkten. Daar, tussen de groenten en het fruit ligt ‘Brussels lof’.  

Witloof, een product van bij ons, meer bepaald Brussel en omstreken, is een betere representatie van Brussel. Het is voor sommigen het witte goud, en voor anderen regelrechte rommel. Het is simpelweg niet voor iedereen. En is het niet je ding? Salut, de kost en de wind van achteren.  

Natuurlijk hebben spruitjes ook voor- en tegenhangers, maar misschien is het die stomme woordspeling dat mij zo bitter maakt. Witloof rijmt niet op iets schattig of cool, met witloof fuck je gewoon niet. 

Laten we stoppen met onze kostbare witloof in het strot te rammen van mensen die hem niet lusten. 

Laten we wel innovatieve manieren vinden om witloof op duizend verschillende manieren klaar te maken, en voor diegene die willen proeven, een bordje bijzetten. 

Brussel is een aparte smaak die je moet kunnen waarderen. Net als Brussels lof.