Comac, JS, LVSV: Hoe zou het nog zijn met Paars aan de VUB?
Artikel gepubliceerd op 16 december 2014 om 17:03
Eric Van Rompuy, Daniel Bacquelaine en Peter De Decker op het LVSV-openingsdebat van 7 oktober    
© De Moeial, Manly Callewaert

Het is nog niet zo lang geleden dat de liberale studentenvereniging LVSV aan de VUB de hofleverancier was van de Studentenraad en ook de Jongsocialisten – toen nog Animo – vaardigden vaak een verkozene af in het studentenraadsbestuur

De enige politieke studentenkring die bewust nog leden afvaardigt in de studentenvertegenwoordiging, is het linkse Comac VUB. De jongerenpartij van de PVDA probeert sinds enkele jaren veel aandacht te besteden aan de studentenverkiezingen in het voorjaar. “Dat lukt niet altijd even goed”, geeft voorzitter Olivier Goessens toe. “Maar we doen er wel ons best voor.”

“Comac werkt volgens het principe straat-raad-straat”, vertelt Goessens. “We zijn een luisterend oor voor de studentenpopulatie en proberen vervolgens hun zorgen of grieven aan te kaarten in de relevante raden. Vervolgens koppelen we weer terug naar de straat. Zo willen wij de studenten vanuit de basis vertegenwoordigen.”

“Ergens wel jammer”

Hoewel Comac met slechts twee raadsleden kwantitatief niet sterk vertegenwoordigd is, is de wil er wel. Jongsocialisten en LVSV staan daar anders tegenover. Wouter van Kempen, voorzitter van LVSV Brussel en Jacob Warris, voorzitter van de Brusselse afdeling van de Jongsocialisten, zeggen allebei dat hun vereniging geen expliciet beleid voert rond studentenvertegenwoordiging.

Van Kempen: “Wij behandelen iedereen als individu. Het LVSV zal individuele leden nooit verplichten om zich kandidaat te stellen voor de studentenverkiezingen.” Toch zaten er in het verleden veel LVSV’ers in de studentenraad. Bovendien waren die ook nog eens bijzonder actief. “Dat komt en dat gaat”, denkt Van Kempen. “Je hebt als studentenvereniging natuurlijk te maken met generaties. Sommige jaren is de werking veel groter dan andere. In een jaar met minder bestuursleden moet je je focussen op de kerntaken. Misschien is dat ook een verklaring.”

Nu ik dit zo hoor, lijkt het me wel interessant om meer op de Studentenraad in te zetten.

Jacob Warris, voorzitter Jongsocialisten


Bij Jongsocialisten (JS) klinkt eenzelfde geluid: “Bij mijn weten zitten er momenteel geen jongsocialisten in de Studentenraad”, zegt Warris. “Dat is ergens wel jammer.” Ook Warris kan slechts speculeren over de reden voor de plotse leegloop van JS’ers uit de studentenvertegenwoordiging. “Ik denk dat het een soort vicieuze cirkel is: de studentenvertegenwoordigers maken nauwelijks contact met studenten. Vorig academiejaar was er eigenlijk pas voor het eerst wisselwerking met de protestacties tegen het kotenbeleid. Doordat wij niet echt op de hoogte zijn van wat er speelt, is er ook weinig interesse vanuit JS. En dan kom je in een cirkelredenering terecht. Overigens heb ik het gevoel dat de huidige Studentenraad wel beter communiceert dan de vorige.”

Warris vindt het een goed idee om de studentenvertegenwoordiging weer een plaats te geven in zijn vereniging. Beloftes daarover maakt hij niet, maar de interesse is gewekt. “Nu ik dit zo hoor, lijkt het me wel interessant om meer op de Studentenraad in te zetten.” LVSV-voorzitter Van Kempen ziet dat anders: “Wij zijn een pluralistische vereniging, dus wij nemen nooit standpunten in namens LVSV. Ieder lid heeft zijn eigen standpunten. In tegenstelling tot Jongsocialisten en Comac zijn wij niet partijgebonden. Natuurlijk mogen LVSV’ers zich kandidaat stellen voor de Studentenraad, maar we zullen het niet opleggen.” Over dat laatste zijn eigenlijk alle verenigingen het eens: “Natuurlijk zou ik zoiets nooit opleggen”, zegt Warris. “Maar dat betekent niet dat je het niet kan aanmoedigen of stimuleren.”

Ook Comac-voorzitter Goessens probeert vooral door informatie in de basisgroepen interesse te wekken. “Toch blijft er een drempel om je kandidaat te stellen voor de studentenraad. Dossiers zijn vaak technisch en dat schrikt wel af. Begeleiding is er na de verkiezingen ook nauwelijks”, zegt Goessens, die zelf al twee jaar in de VUB-Studentenraad verkozen is. “Ik ben zelf ook met vallen en opstaan wijzer geworden.”

Lijstjes

In het verleden was het de gewoonte dat studenten van dezelfde ideologische strekkingen lijstverbindingen aangingen. Je kon dan opkomen op zo’n lijst of het als onafhankelijke kandidaat proberen. Die optie is van het kandidatenformulier verwijderd omdat ze de afgelopen jaren niet of nauwelijks werd gebruikt.

“Wij hebben afgelopen verkiezingen geprobeerd om als lijst op te komen”, vertelt Goessens. “Dat is niet helemaal gelukt, maar in principe ben ik ook niet echt voorstander van politieke lijstverbindingen. Dat zou enkel een meerwaarde zijn als de lijst zich concentreert op thema’s. Onze VAST-lijst (dat staat voor Voorrang aan studenten, nvdr) formuleert bepaalde standpunten zoals bijvoorbeeld de eis om zeven procent van het BBP uit te geven aan onderwijs. Studenten die het daarmee eens waren, mochten op onze flyer komen staan. Je hoefde overigens niet per se lid te zijn van Comac om je bij VAST aan te sluiten.”

Peter Mertens, uitgenodigd op de VUB door Comac op 30 september    
© De Moeial, Emily Schennach

Ook Warris ziet wel wat in het lijstensysteem. “Dat maakt de studentenraad misschien wat minder apolitiek. Dat zou goed zijn, want eigenlijk is een apolitieke studentenraad een contradictie. Daardoor word je als raad meegaand terwijl eigenlijk elke beslissing politiek is. Zonder het te beseffen maak je dan toch politieke keuzes.” Ook Goessens vindt dat meer politieke discussie welkom zou zijn. “De studentenraadsleden en met name het bestuur nemen een grote verantwoordelijkheid op. Dat vind ik heel dapper. Zo nam de raad het moedige besluit om het studentenprotest te ondersteunen door hiervoor in de begroting 3000 euro opzij te zetten.”

Volksverheffing

Van Kempen vindt een politiek gekleurde studentenvertegenwoordiging minder wenselijk dan zijn linkse collega’s. “De taak van de Studentenraad is in de eerste plaats studenten vertegenwoordigen. Het hoeft geen miniparlement met partijpolitiek gemotiveerde leden te zijn.” De LVSV-voorzitter denkt dat mensen door de ontzuiling pragmatischer zijn geworden: “Je hoort niet meer vanzelfsprekend in een sociaal of liberaal nest. De laatste verkiezingen hebben het debat weer aangezwengeld. Mensen worden opnieuw gedwongen om na te denken over politiek. Misschien komt het ideologische karakter daardoor ook weer terug.”

In elk geval probeert het LVSV haar leden als het ware op te leiden. “Wij organiseren debatten, lezingen, discussieavonden en leesclubs om te praten over werken van belangrijke politiek filosofische denkers: Montesquieu en De Tocqueville, bijvoorbeeld. We willen onze leden wel iets ideologisch meegeven, wat de ideologie binnen het liberale spectrum ook is. Als ze maar wat opsteken.”

Of de politieke verenigingen massaal zullen terugkeren op het studentenraadstoneel is niet meteen duidelijk. LVSV laat het aan individuele leden over om die keuze te maken en Comac stimuleert studenten explicieter om deel te nemen aan de studentenverkiezingen. Jongsocialisten hangt tussen de twee in: tot nu toe was er binnen de vereniging weinig aandacht voor de studentenvertegenwoordiging, maar voorzitter Warris geeft aan dat hij naar aanleiding van het gesprek met De Moeial hierin misschien verandering zou willen brengen.

De studentenverkiezingen vinden plaats in de lente. Wie weet zien de politieke lijsten dan opnieuw het levenslicht.